K! Vilnensia

Dekiel Vilnensii - vide Poszukiwania. Nazwa:
Polska Akademicka Korporacja “Vilnensia”
Siedziba:
Wilno
Data powstania:
kwiecień 1925 r.
Barwy:
pomarańczowa – seledynowa – biała (pierwotnie do 1927 r.: pomarańczowa - zielona - srebrna)
Dewiza:
„Unitas laboris, nobilitas animi, res futurae Poloniae” (”Jedność w pracy, szlachectwo dusz, to przyszłość Polski”)

Rys historyczny

Szarfa prezydialna Vilnensii.

Vilnensia powstała w kwietniu 1925 r. Założyły ją dwie grupy studentów, z których jedna planowała pierwotnie stworzyć korporację “Racławia”.

Od 1925 r. należała do Związku Polskich Korporacji Akademickich (data starszeństwa związkowego: 21 XII 1925 r.). Kandydowała pod opieką Konwentu Polonia. Prawa członka rzeczywistego Związku uzyskała w maju 1927 r. W 1930 r. została skreślona z listy członków Związku za zaproszenie na swój komers żydowskiej korporacji “Unitania”. W 1932 r. należała do grupy korporacji, które stworzyły sanacyjny związek międzykorporacyjny - Federację Polskich Korporacji Akademickich.

Filistrzy honorowi i goście na komersie Vilnensii, Wilno ok. 1930 r. (?).

Pod względem ideowym była zbliżona do korporacji sanacyjnych. W 1929 r. na tym tle doszło do sporu wewnątrz Korporacji. W wyniku konfliktu grupa członków Vilnensii o poglądach narodowych skupiona wokół Marka Litwińskiego wystąpiła z Korporacji i przeszła do Polesii.

Kuratorem Vilnensii z ramienia Senatu Uniwersytetu był prof. Mieczysław Limanowski, a siedziba mieściła się przy ul. Uniwersyteckiej 6/8 (1935/36).

Bal Vilnensii, Wilno przed 1932 r.

Całkowita ustalona, choć niekompletna, imienna lista członków obejmuje 73 nazwisk, w tym sześciu członków honorowych.

Po wojnie odbywały się spotkania grupy członków korporacji. W latach 80-tych (?) ufundowano także w Kościele pw. św. Andrzeja Apostoła przy ul. Chłodnej w Warszawie tablicę poświęconą poległym, pomordowanym i zmarłym członkom Vilnensii.

Lista członków

Poniższa, niekompletna lista członków Vilnensii obejmuje kilkadziesiąt nazwisk. Będziemy wdzięczni za jej uzupełnianie i korektę, przesyłanie danych biograficznych i fotografii członków korporacji (vide Kontakt), jak także za pomoc w poszukiwaniach materialnych śladów oraz wszelkich informacji o samej korporacji (vide Poszukiwania).

Członkowie honorowi

    Stefan Kirkitlis, przed 1932 r.

  1. Stefan Kirkitlis (8 stycznia 1890 w Kolnie - 24 czerwca 1951 w Magdalence) stuidował w Brukseli 1909-13, od 1905 związany z ruchem niepodległościowym, w tym PPS, jej Organizacją Bojową oraz PPS-Frakcją Rewolucyjną, komendant Polskiej Organizacji Wojskowej w Łomży i Radomiu oraz w Kielcach, organizator Milicji Ludowej, a następnie oficer łącznikowy przy Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich w Wilnie, w 1920 uczestnik marszu gen. L. Żelichowskiego na Wilno, po I wojnie światowej pełnił służbę w Żandarmerii i Korpusie Ochrony Pogranicza, w 1926 awansowany na stopień majora, wojewoda wileński 1930-31, wojewoda pomorski 1931-36, wojewoda białostocki 1936-37, Filister honorowy Vilnensii, w 1940 aresztowany przez NKWD i zesłany w głąb ZSRR, w 1942 zwolniony, związał się z WP na Wschodzie, od 1943 w Związku Patriotów Polskich, w 1945 powrócił do Polski, pracował w Ministerstwach Aprowizacji i Handlu oraz jako dyrektor departamentu Ziem Odzyskanych, odznaczony m.in. Krzyżem Virtuti Militarii i Krzyżem Walecznych

    Jerzy Panejko, 1939 r.

  2. Jerzy Panejko, ( - po 1945) prawnik, administratywista, doc. UJ, od 1927 prof. USB, dziekan Wydziału Prawa 1933/34, filister honorowy Batorii, Vilnensii i Conradii, po wojnie w Austrii

    Władysław Raczkiewicz, przed 1932 r.

  3. Władysław Raczkiewicz, (28 stycznia 1885 w Kutaisi w Gruzji - 6 czerwca 1947 w Ruthin w Walii) s. Józefa i Ludwiki z Łukaszewiczów, absolwent gimnazjum w Twerze 1903, student prawa i matematyki na Uniwersytecie Petersburskim, student i absolwent UD 1911, mgr praw, przed I wojną światową adwokat w Mińsku, w czasie I wojny światowej w armii rosyjskiej, organizator i przewodniczący Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego (Naczpol) 1917, prezes Rady Naczelnej Polskiej Siły Zbrojnej w Kijowie 1918, kierownik Wydziału Wojskowego Komitetu Obrony Kresów Wschodnich w Warszawie 1918, żołnierz Dywizji Litewsko-Białoruskiej, zastępca komisarza generalnego Ziem Wschodnich 1918, minister spraw wewnętrznych w gabinecie Wincentego Witosa 1921, w 1925-26 i 1935-36, od 1930-35 senator z listy BBWR i marszałek Senatu, wojewoda nowogródzki 1921-24, wileński 1926-31, krakowski 1935 i pomorski 1936-39, od 1934 prezes Światowego Związku Polaków z Zagranicy, prezydent RP na Uchodźstwie 1939-47, Filister honorowy Vilnensii

    Aleksander Stpiczyński, przed 1932 r.

  4. Aleksander Stpiczyński, (7 kwietnia 1898 we Włocławku - 21 września 1987 w Warszawie) absolwent szkoły średniej w Mohylewie 1917, od 1917 służył w armii carskiej, od końca 1917 w I Korpusie Polskim gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego, uczestnik wojny polsko-ukraińskiej i polsko rosyjskiej, po I wojnie światowej żołnierz zawodowy, w stopniu rotmistrza służył m.in. w 4 Pułku Ułanów w Wilnie, Filister honorowy Vilnensii, od 1933 sekretarz Koła Filistrów, od 1934 w II Oddziale Sztabu Generalnego, od 1936 agent w polskim konsulacie w Kijowie, a w 1939 w Bratysłąwie, w czasie okupacji kurier między Londynem a dowództwem ZWZ-AK, oficer ZWZ, w 1944 jako cichociemny zrzucony do Polski, walczył w AK na Kielecczyźnie, aresztowany przez Niemców w grudniu 1944, osadzony w obozie koncentracyjnym Gross-Rosen, a następnie w innych obozach, po wyzwoleniu służył do 1948 w PSZ na Zachodzie, pozostał na emigracji, mieszkał w Ekwadzorze 1949-74, prowadził plantacją, później bar i fabrykę, w 1974 wrócił do Polski, wydał wspomnienia “Wbrew wyrokowi losu” (PAX 1981 i 1988), pochowany na warszawskich Powązkach

    Władysław Zawadzki, przed 1932 r.

  5. Władysław Zawadzki, (8 września 1885 w Wilnie - 8 marca 1939 w Warszawie) z rodziny wileńskich księgarzy i wydawców, absolwent gimnazjum w Wilnie, studiował w Moskwie, Lipsku, Zurychu, Krakowie, ukończył z wyróżnieniem Szkoły Nauk Politycznych 1909, od 1905 w Polskiej Parti Socjalistycznej, w 1918 członek Komitetu Polskiego, reprezentującego interesy ludności polskiej Wileńszczyzny, należał do tzw. “krajowców” - zwolenników wskrzeszenia wieloetnicznego Wielkiego Księstwa Litewskiego i unii Polski z Litwą, po załamaniu się tego projektu bronił polskości Wilna, ochotnik w wojnie polsko-rosyjskiej 1920, wykładał ekonomię PW, a następnie USB 1919-1931, dziekan USB, Filister honorowy Vilnensii, działacz Stronnictwa Prawicy Narodowej, związał się z sanacją, wiceminister 1931, a następnie minister skarbu 1932-35, od 1936 prof. SGH, autor wielu publikacji naukowych, pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu antokolskim w Wilnie

    Lucjan Żeligowski, przed 1932 r.

  6. Lucjan Żeligowski, (17 października 1865 w Oszmianie - 9 lipca 1947 w Londynie) s. Gustawa i Władysławy z Traczewskich, absolwent Gimnazjum Klasycznego w Wilnie i szkoły junkrów I stopnia w Rydze, żołnierz zawodowy w Armii Imperium Rosyjskiego, płk, od 1912 w konspiracyjnym Związku Walki Czynnej w Rosji, w Korpusie Polskim gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego, członek Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego (Naczpol) 1918, w WP dowódca Frontu Litewsko-Białoruskiego, następnie grupy operacyjnej, 10 Dywizji Piechoty oraz 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej w wojnie polsko-rosyjskiej 1919-20, znany z tzw. buntu Żeligowskiego i oderwaniu od Litwy terytorium Wileńszczyzny nazywanej Litwą Środkową, gen. broni WP, minister spraw wojskowych 1925-26, poseł na Sejm RP 1935-39, na emigracji członek Rady Narodowej RP, przewodniczący jej Komisji Wojskowej oraz Kanclerz Kapituły Orderu Virtuti Militari, honorowy obywatel m. st. Warszawy 1920, Filister honorowy Vilnensii

Członkowie rzeczywiści

  1. Antoni Aniśkowicz, (25 lutego 1909 w Łużkach w pow. dziśnieńskim - 1985) s. Julii z d. Żuk, 1932-47 na misji oo. Marianów w Harbinie i oo. Jezuitów Szanghaju, później na Litwie, w 1960 przyjechał do Polski, pochowany w Świdnicy
  2. Wiktor Bydelski, założyciel Vilnensii
  3. Witalis Chromiński, (15 grudnia 1906 w Rutkach pow. Chełm Lubelski - ) założyciel Vilnensii, olderman 1929/30, mgr farmacji USB 1921
  4. Jerzy Dołner, początkowo w Korporacji Vilnensia, w 1929 wystąpił i przeszedł do Korporacji Polesia, członek Zarządu Akademickiej Kasy Chorych 1930/31, farmaceuta
  5. Dramowicz, ( - 1939-45) w konspiracji w AK, zginął
  6. Henryk Duszyński, członek Zarządu Koła Prawników 1927/28 [prawd. prawnik, kpt., pracownik Wojskowego Sądu Rejonowego, w niewoli sowieckiej, zamordowany przez NKWD w Katyniu]
  7. Aleksander Dziakowicz, (1906 -1974 w Łodzi) - ochotnik WP 1920, c. II sem. 1926/27 Konwent Polonia [nr ew. 1407], później w Korporacji Vilnensia, prezes 1930/31, olderman 1932/33, urzędnik Wileńskiego Banku Ziemskiego, po wojnie pracował w banku w Łodzi
  8. Franciszek Dziakowicz, olderman 1930/31, prezes 1931/32
  9. Michał Gasperowicz, sekretarz 1932
  10. Marian Gawędzki, (8 grudnia 1895 w Mariampolu na Litwie - lata 70-te) początkowo w Korporacji Vilnensia, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii, mgr farmacji USB 1930
  11. Eugeniusz Guszczyk,
  12. Stanisław Hegemayer, (23 kwietnia 1906 w Lidzie - 18 września 1930) student prawa, założyciel Vilnensii, sekretarz 1926/27, członek Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej, członek Zarządu Akademickiego Związku Ziemi Nowogrodzkiej i Akademickiego Koła Lidzian, zginął tragicznie (samobójstwo)
  13. K. Hermanowicz, c. 1928
  14. Heliodor Honwald, ( - 1939) ppor.
  15. St. Ilczuk, wiceprezes 1926/27
  16. Czesław Kłyszewski, ( - ok. 2002)
  17. Wacław Kobusiewicz (Kubusiewicz), (16 września 1906 - ) student prawa USB, olderman 1926/27, mgr praw USB, adwokat, ppor. rez. Piechoty, w wojnie obronnej 1939 w 43 Pułku Piechoty 13 Dywizji Piechoty (Równe), w niewoli niemieckiej w oflagach, po wojnie wrócił do kraju
  18. Jan Komorowski, olderman 1931/32
  19. Michał Korycki, (8 grudnia 1904 - marzec 1994 w Gdańsku) student medycyny USB, początkowo w Korporacji Vilnensia, później w Korporacji Piłsudia, dr medycyny
  20. Witold Kostanowski, sekretarz 1931/32, wiceprezes 1932

    Antoni Kozłowski, 1974 r.

  21. Antoni Kozłowski, początkowo w Korporacji Vilnensia, c. 1926/27, w 1929 wystąpił i przeszedł do Korporacji Polesia, sekretarz 1929/30, olderman 1930, działacz Młodzieży Wszechpolskiej, członek Zarządu Bratniej Pomocy USB 1929/30, członek Komisji Rewizyjnej Bratniej Pomocy USB 1930/31, prawnik

  22. Stanisław Kozłowski, ( - 1940 w Katyniu)
  23. Teodor Kozłowski, (10/23 kwietnia 1906 w Dyneburgu na Łotwie -1940 w Katyniu) s. Michała i Jadwigi z Bielskich, student i absolwent prawa USB, członek Zarządu Koła Prawników 1933/34, przewodniczący Komisji Rewizyjnej Koła Prawników 1935/36, referendarz strarostwa w Bielsku Podlaskim, absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 5 w Krakowie, ppor. rez., przydzielony do Składnicy Materiałów Int. nr 10 w Przemyślu, w niewoli sowieckiej, zamordowany przez NKWD
  24. Stanisław Krechowiecki, początkowo w Korporacji Vilnensia, c. 1926/27, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii, skreślony

    Karykatura Antoniego Krejwisa, Wilno 1930 r.

  25. Antoni Krejwis, początkowo w Korporacji Vilnensia, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii, wiceprezes 1930, prawnik

    Edmund Krupieńczyk, druga poł. lat 20-tych (?).

  26. Edmund Krupieńczyk, (18 sierpnia 1904 w Wilnie - 9 czerwca 1986 w Grodzisku Mazowieckim) s. Wincentego i Józefy z d. Murawskiej, brat Jana i Tadeusza (obaj Vilnensia), absolwent Gimnazjum im. Zygmunta Augusta w Wilnie, student i absolwent Wydziału Lekarskiego USB, wiceprezes 1929/30, wiceprezes 1930/31, prezes 1931, wiceprezes 1931/32, po studiach pracował w szpitalu w Wilnie, po wojnie kierownik Wydzialu Zdrowia, dyrektor Szpitala Zakaźnego i lekarz powiatowy w Grodzisku Mazowieckim, odznaczony Orderem Polonia Restituta oraz Odznaką za Wzorową Pracę w Służbie Zdrowia, pochowany na cmentarzu w Grodzisku Mazowieckim

    Jan Krupieńczyk, Wilno lata 30-te.

  27. Jan Krupieńczyk, (1910-1985), s. Wincentego i Józefy z d. Murawskiej, brat Edmunda i Tadeusza (obaj Vilnensia)

  28. Tadeusz Krupieńczyk, (1919-1996), s. Wincentego i Józefy z d. Murawskiej, brat Edmunda i Jana (obaj Vilnensia)
  29. Stanisław Kucewicz, ( - 23 lutego 1990 we Wrocławiu) absolwent Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w Wilnie 1925, początkowo w Korporacji Vilnensia, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii, i.p. “Kuc”, członek Rady Naczelnej 1928/29, sekretarz 1929/30, członek Sądu Koleżeńskiego 1931/32 Młodzieży Wszechpolskiej, mgr praw USB, żołnierz AK, uczestnik Powstania Warszawskiego

    Marek Litwiński, ok. 1928 r. (?).

  30. Marek Litwiński, ( - 1967) początkowo w Korporacji Vilnensia, prezes 1926/27, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii, prezes 1929, 1929/30 oraz 1930, prezes Towarzystwa Farmaceutów “Lechia” 1929/30, farmaceuta, w jego domu po wojnie odbywały się nieoficjalne międzykorporacyjne komerse

  31. Wacław Makiełło, ( -1965) olderman 1928
  32. Wacław Markiewicz, ppor., w wojnie obronnej 1939 w 6 Pułku Piechoty Legionów, ranny pod Kałuszynem
  33. Wiktor Markiewicz, (4 września 1912 w Wilnie - 4 października 2004) herbu Kieżgiełło, s. Stefana i Marii z Laszkowskich, absolwent Gimnazjum oo. Jezuitów w Wilnie 1930, student Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego, a następnie Wydziału Lekarskiego USB (absolutorium 1938), uczeń Szkoły Podchorążych Rezerwy w Grudziądzu 1938-39, ppor. rez., w wojnie obronnej dowódca plutonu w szwadronie zapasowym 23 Pułku Ułanów, walczył m.in. w okolicach Włodawy, w niewoli sowieckiej w obozie w Kozielsku, Juchtowie, Pawliszczewie, Borze i Grajazowcu 1939-41, żołnierz II Korpusu PSZ 1941-42, student i absolwent med. Edynburg 1943-45, po powrocie do kraju w 1947 pracował w III Klinice Chirurgii Akademii Medycznej w Gdańsku, chirurg, pracował jako ordynator oddziałów chirurgicznych w szpitalach w Kwidzyniu, Lidzbarku Warmińskim oraz w Sztumie, a od 1974 jako lekarz okrętowy w Przedsiębiorstwie Połówów Dalekomorskich “Dalmor” w Gdyni, pochowany na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku
  34. Wacław Masewicz, ( - przed 1998) pierwotnie w Vilnensii, przeszedł do Batorii

    Karykatura Stanisława Mickiewicza, 1932 r.

  35. Stanisław Mickiewicz, (1901-1996) początkowo w Korporacji Vilnensia, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii, olderman 1929/30, sekretarz 1930/31, prawnik, adwokat

  36. Bohdan Onichimowski, olderman 1932, wiceprezes 1932/33

    Zdzisław Pankla, 1937 (?).

  37. Zdzisław Pankla, (1906?-1982) początkowo w Korporacji Vilnensia, c. 1926/27, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii, członek Zarządu Bratniej Pomocy USB 1933/34, przewodniczący Komisji Rewizyjnej Bratniej Pomocy USB 1934/35 i 1935/36

  38. Jan Pawłowski, początkowo w Korporacji Vilnensia, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii, członek Zarządu Bratniej Pomocy USB 1928/29, członek Komisji Rewizyjnej Bratniej Pomocy USB 1929/30, farmaceuta
  39. Jan Polikiewicz, student medycyny USB, przewodniczący Komisji Rewizyjnej Koła Medyków 1933/34, lekarz med.
  40. Stanisław Eligiusz Poraziński, początkowo w Korporacji Vilnensia, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii
  41. T. Prokopowicz,
  42. Marian Rabczyński, student farmacji USB, założyciel Vilnensii

    Maksymilian Rok, ok. 1930 r. (?).

  43. Maksymilian Teodor Rok, (5 listopada 1899 w Myszkowie na Śląsku - 23 kwietnia 1972 w Bydgoszczy) służył w wojsku 1918-25, student i absolwent (?) prawa USB, założyciel Vilnensii 1925, prezes 1929, sekretarz 1929/30, działacz polityczny BBWR, po studiach kierownik referatu administracyjno-kanrego w Starostwie Wileńskim Grodzkim, w 1940 mieszkał w Warszawie, w czasie okupacji aresztowany przez Niemców i osadzony w Auschwitz ok. 1943, wg przekazów rodzinnych zwloniony z obozu ze względu na pochodzenie ze Śląska, po wojnie w 1947 mieszkał w Poznaniu, później prowadził kancelarię prawną w Bydgoszczy

  44. Witold Rutkiewicz, student farmacji, prezes 1929/30
  45. Walerian Samowicz, wiceprezes Bratniej Pomocy USB 1927/28, przewodniczący Komisji Rewizyjnej Bratniej Pomocy 1928/29
  46. Henryk Sarnacki, student farmacji, założyciel Vilnensii (albo fuks 1926/27 ?)

    Witold Saski, ok. 1928 r. (?).

  47. Witold Saski, (4 grudnia 1909 w Brześciu nad Bugiem - 4 sierpnia 2006 w Lincoln) s. Jerzego i Teresy z Marszalskich, absolwent Gimnazjum im. Romualda Traugutta w Brześciu 1927, student farmacji USB, początkowo w Korporacji Vilnensia, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii, c. 1927, prezes 1930/31, olderman 1933, prezes Towarzystwa Farmaceutycznego “Lechia” 1932/33, mgr farmacji USB 1933, dr farmacji Uniwersytet w Bolonii 1946, w obozie pracy w republice Komi 1940-41, od. 1941 w II Korpusie (ZSRR, Środkowy Wschód, Włochy), po wojnie na emigracji w Wielkiej Brytanii a od 1951 w Stanach Zjednoczonych, prof. farmacji na uniwersytetach stanowych w Montanie 1951-52 i Nebrasce 1952-75, visiting profesor University of California w san Francisco 1959-60 oraz Universita degli Studi di Pisa 1968, członek Polskiego Instytutu Naukowego w Nowym Jorku, Instytutu Józefa Piłsudskiego oraz Fundacji Kościuszkowskiej, autor licznych publikacji naukowych oraz wspomnień “Przez wiele mostów” (Warszawa 1992)

  48. E. Sidor,
  49. Franciszek Skorko, uczestnik wojny 1919-20, student prawa USB, założyciel Vilnensii

    Kazimierz Sowiński, ok. 1930 r.

  50. Kazimierz Sowiński, początkowo w Korporacji Vilnensia, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii, olderman 1930/31, członek Komisji Rewizyjnej Bratniej Pomocy USB 1933/34

  51. Mikołaj Szałkowski, student Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego USB, założyciel Vilnensii
  52. Antoni Szwed, sekretarz 1932/33

    Antoni Śnieżko, ok. 1928 r. (?).

  53. Antoni Śnieżko, początkowo w Korporacji Vilnensia, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii

  54. Hipolit Tołłoczko, początkowo w Korporacji Vilnensia, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii
  55. Czesław Truchanowicz,
  56. Tubielewicz,
  57. Stanisław Wener, początkowo w Vilnensii, z której wystąpił, c. 1934-35 Polesia, prezes Towarzystwa Farmaceutycznego “Lechia” 1931/32, członek Komisji Rewizyjnej Bratniej Pomocy USB 1932/33, przewodniczący Zrzeszenia Kół Naukowych USB 1932/33, członek Bratniej Pomocy USB 1934/35 i 1935/36, farmaceuta
  58. Bolesław Wierzchoń, sekretarz 1930/31
  59. Władysław Więckowski,
  60. Zygmunt Wilkin, ( - 1939-45) zginął jako żołnierz AK
  61. Zygmunt Wiśniewski, początkowo w Korporacji Vilnensia, w 1929 wystąpił i przeszedł do Polesii
  62. Wysocki,
  63. Jan Zanoziński,
  64. Mieczysław Zgorzelski, prezes 1932 i 1932/33, wiceprezes Koła Prawników 1931/32, prawnik
  65. Antoni Żochowski, student medycyny USB, założyciel Vilnensii, dr medycyny
  66. Jan Żuk, (?)
  67. Kazimierz Żyznowski,

Zabawa, kwatera Vilnensii, Wilno ok. 1930 r. (?).

Listę członków opracowano na podstawie:

1) Zbigniew Kuczyński (uzupełnienie Krzysztof Adam Tyszka), Lista członków Polskiej Korporacji Akademickiej Vilnensia (Wilno), (w:) Polskie Korporacje Akademickie 1997, nr 15, s. 26 i n.,
2) materiałów archiwalnych z Archiwum Korporacyjnego,
3) wydawnictw encyklopedycznych i biograficznych oraz rozmów z rodzinami członków Korporacji Vilnensia.

Opracowanie: Bartłomiej P. Wróblewski
Opublikowano: 16 VII 2010 r.
Ostatnia zmiana: 11 IX 2013 r.

Propozycja cytowania: Bartłomiej P. Wróblewski, Polska Akademicka Korporacja “Vilnensia”, (na:) www.archiwumkorporacyjne.pl, stan 11 IX 2013 r.

O Archiwum  |  Muzeum Korporacyjne  |  Aktualności  |  Kontakt  |   English © Archiwum Korporacyjne     Nota prawna  |  Mapa serwisu  | 
Szukaj    »
created by { re.PUBLIK }